Cięcie laserem

Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich - strona 87

Wicyniusz przycisnął ją mocniej do serca i pocałował w czoło.
— Jeśli prawdę mam rzec, nie jestem spokojny o ciebie, nie będę spokojny, dopóki cię pod dachem wuja nie ujrzę — rzekł poważnie.
Aktea wysunęła się z jego ramion i pociągnęła do ławki, z której wstała przed chwilą. Gera i matka Gabryela podążyły za nimi.
— Słowami temi krzywdzisz przybranych moich rodziców — rzekła — są oni tak dobrzy dla mnie, że lepszymi

Darmowa reklama:

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Cięcie laserem - licza się najlepsi.
www.alamet.pl

już być nie mogą; gdyby �?ucya, chociaż w części była taką, nie rzuciłabym jej była potajemnie.
— �?ucya zmieniła się do niepoznania — odparł Wicyniusz — żałuje tego, co zrobiła, pragnie, abyś wróciła. Dobrała sobie ona niestosowną towarzyszkę, za późno się na tem spostrzegła i odpokutowała to ciężko... Wszystkie zacne matrony Rzymu zerwały z nią stosunki, córkom swoim nie pozwoliły ją odwiedzać... Wuj wygnał już Sabinę, trzeba, żebyś ty wróciła do niego, a naprawimy złą opinię �?ucyi. Młodą jest, przebaczą jej ludzie łacno, gdy zobaczą, że krzywdę wyrządzoną sierocie stara się wynagrodzić. To siostra nasza, Akteo, przebaczyć jej winniśmy; przyszedłem tutaj, aby cię zabrać z sobą, Gera mi powiedziała, gdzie się schroniłaś.
Aktea zbladła.
— Jeśli ci powiedziała, gdzie masz mnie szukać, to powiedzieć musiała także, że jestem chrześcijanką — odparła zwolna.

Oznaczenia: Cięcie laserem

« strona 86 strona 88 »