Imprezy integracyjne organizacja

— Pójdźcie za mną — rzekł Decyusz spokojnie — w głębi domu bezpieczniej, musimy coś uradzić.
— I poprowadził obie do atryum, Siwa, jak gołąb, kobieta tam siedziała. Była to żona Decyusza, matką Gabryelą zwana wśród chrześcijan. Decyusz powtórzył jej słowa Gery.
— Co tutaj radzić — odparła poważnie — dziewczyna przy nas zostanie, przysposobię ją do Chrztu i matką jej będę przy świętym obrzędzie... niejedną mam już córkę chrzestną. Bóg własnych odmówił, kocham przybrane.
Gera pochyliła się wzruszona do ramienia starej.
— Podziękuj i ty — rzekła następnie do Aktei. Dziewczę zbliżyło się powolnie do siedzącej,
lecz pełna dobroci i spokojna twarz matki Gabryeli ośmieliła ją: przyklękła i rękę jej do ust swych poniosła.
— Córką pokorną i posłuszną będę — rzekła. Staruszka ciemną jej główkę pogłaskała.
— Słodkie to być musi i łagodne, jak ptaszyna — rzekła, podniósłszy wzrok na Gerę — a młode, więc pewno szczebiotliwe, poweseleje nasz głuchy dom przy niej.
Gera wróciła do domu spokojna o wychowankę; odchodząc, obiecała Aktei, iż będzie ją często odwiedzała; dziewczynka nie płakała przy rozstaniu się z piastunką; czuła instynktem, iż w tym cichym domu, między tym dwojgiem pogodnych starców dobrze jej będzie, a przeczucie to wlewało w jej