Odnowa biologiczna kraków

IV.

Na tak zwanem Zatybrzu, daleko za pięknymi pałacami Rzymu, wznosiło się kilka domków, murem otoczonych; były to mieszkania ludzi starych, potrzebujących cichego spoczynku, których gwar Rzymu męczył. To też cisza panowała na Zatybrzu, rzadko można było tam spotkać przechodnia, rzadziej jeszcze przejeżdżającego. Domy miały z tyłu ogrody, w których właściciele ich chłodu i spaceru używali, kurzawy miejskiej, jak zarazy unikając... Wśród innych odznaczał się kamienny dom Decyusza, krewnego Aktei; stary wojak, w ciszy tutaj panującej, zbudował sobie ustronną siedzibę i czekał w niej spokojnie śmierci; nie próżnował jednakże, przeciwnie, prowadził czynne bardzo życie.
Mrok ogarniał ziemię, na niebie ukazywały się gwiazdy, księżyc wytaczał powoli swój srebrny rydwan i podziwiał w milczeniu ich piękność. Na Zatybrzu cicho i pusto, w oknach, nielicznie rozrzuconych tu i owdzie domków, błyszczą światła.