Odszkodowania powypadkowe

— Najprzód żądam, abyś nikomu na świecie nie powtórzyła tego, co ci mówiłam przed chwilą — rzekła piastunka uroczyście — powtóre, żebyś poszła teraz do pokoju matki i modliła się cicho do Boga chrześcijan: proś Go, aby cię nauczył pokory i czekaj, póki nie przyjdę po ciebie.
Aktea udała się natychmiast do sypialni zmarłej i siadłszy przy oknie, podniosła wzrok w pogodne błękity: szukała tego nieznanego sobie Boga, którego matka jej czciła.
— Uczyń mnie posłuszną i cichą, Panie! — szeptały jej usta.
Wtem z haÅ‚asem odsunęła siÄ™ ciężka kotara, kryjÄ…ca wejÅ›cie, dzielÄ…ce sypialniÄ™ Waleryi od sypialni Aktei i na progu ukazaÅ‚a siÄ™ Å?ucya; żaÅ‚obnych szat nie miaÅ‚a na sobie, lecz jaskrawe.
— Masz ten pokój opuścić natychmiast — rzekła wyniośle — będziesz sypiała od dziś z niewolnicami; bądź mi wdzięczną, iż srożej cię nie karzę...
Oczy Aktei zapaliły się gniewem obrażonej dumy.
— Mogę dom twój opuścić nazawsze, lecz z niewolnicami sypiać nie będę — odparła hardo — nic nie przewiniłam, na karę nie zasługuję.
To rzekłszy, do Gery podążyła, spotkały się w atryum.
— IdÄ™ ciÄ™ pożegnać — rzekÅ‚a drżącym gÅ‚osem — Å?ucya do rzÄ™du niewolnic mnie chce poniżyć, opuszczam jej dom.
— Takeś długo w pokorze wytrwała? — ze smutkiem w głosie zapytała Gera.