- Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich

Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich - strona 5

Fortuna sprzyjała Marcelusowi, wzrastał on z każdym rokiem w zamożność i znaczenie, lecz inne bogi tak łaskawe dlań nie były: oto złośliwe Parki przecięły zbyt wcześnie nić życia ubóstwianej przez Marcelusa żony, odebrały mu ją w chwili, kiedy była najbardziej potrzebną maleńkiej dziecinie, którą ich niebo obdarzyło.
Marcelus długo nie mógł pocieszyć się po stracie ukochanej �?ucyi. Nie wprowadził do swego domu nowej pani, lecz uprosił swą siostrę Waleryę, zacną niewiastę, aby przeniosła się do jego domu. Walerya uczyniła zadość prośbie brata, gdyż po śmierci męża swego, który zginął w jednej z wojen, znalazła się w trudnem położeniu, wraz z dwojgiem dzieci.
Chcąc, aby siostrze u niego było jak najlepiej, Marcelus Petronius odstąpił jej na własność część swojego domu; żyli więc razem, lecz każde z nich miało swoje ognisko osobne. Walerya troskliwie czuwała nad całym domem brata i nad jego dzieckiem, gdy zaś zapragnęła przebywać tylko ze swemi dziećmi, wówczas usuwała się, a nad małą �?ucyą czuwały niewolnice; czasami prowadziła swą córkę Akteę i brata jej, Wicyniusza, do �?ucyi; dzieci bawiły się wówczas razem, lecz Aktea i Wicyniusa woleli sami ze sobą igrać, niż z siostrą cioteczną. Lata mijały w ciszy i zgodzie. Marcelus Petronius, wyrzekłszy się szczęścia osobistego, oddał się gorliwie sprawom publicznym; tam szukał jedynie zadowolenia, dobro kraju było jedynym celem jego życia; nawet córka zeszła na drugi plan; spokojnym

« strona 4 strona 6 »