- Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich

Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich - strona 31

Wszystkie podwoje domu dziś na rozścież rozwarte; w dziedzińcu ciasno od niewolników i przybywających gości.
W ogrodzie przechadzają się wcześniej przybyli biesiadnicy, bo przy szemrzących wodotryskach chłodniej, niż wśród ścian pałacu; bawią się w różny sposób: na darniowych kanapkach kilka dziewcząt szepcze, jak zwykle młode; wśród nich najpoważniejsza �?ucya w białej szacie, perłami wyszytej, słucha z zajęciem opowiadania jednego z młodzieży, a okiem ku bramie ogrodu wybiega, jak gdyby jeszcze kogoś z gości oczekiwała. Kajus Fabius, młodzieniec, który ją zabawia rozmową, syn znanego wówczas w Rzymie senatora, ma na sobie ciemną tunikę złotem przetykaną, na głowie przepaskę srebrną; podobnie są ubrani jego przyjaciele, którzy śmiechom i żartom przyjaciółek wtórują.
— Czy słyszycie, wczoraj w cyrku odbyło się świetne przedstawienie na cześć zwycięzców Daków! — odezwała się naraz �?ucya — jakże żałuję, żem o tem nie wiedziała; byłabym ojca uprosiła, żeby mnie zabrał ze sobą, jeszcze nigdy nie byłam w cyrku.
— Podobno cezar nowe przedstawienie gotuje — odezwał się Kajus — lecz nie wiem, czy córka Marcelusa odważy się pójść na nie.
— Dlaczego? — spytała zaciekawiona �?ucya.
— Niewieście serca zwykle są trwożliwe, a tem bardziej serca pieszczonych jedynaczek — odparły młody Fabius.

« strona 30 strona 32 »