- Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich

Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich - strona 20

�?ucya spuściła oczy, rumieniec wstydu wystąpił na jej lica.

— Czemuż ojciec sztylet mi podarował — próbowała się tłómaczyć.
— Bo sądził, że dzieckiem już nie jesteś i na słabszych go nie użyjesz.
— Za późne uwagi — mruknęła �?ucya — zamiast łajać, wybierz raczej, ciotko, suknię, jaką mam włożyć; wszak jestto życzeniem mego ojca.
— Wybiorę, gdy ranę Zary opatrzę, jeśli jest niebezpieczną, nie pojadę z tobą, lecz siądę przy chorej i czuwać nad nią będę — odparła z niebywałą u niej stanowczością.
Błysk gniewu strzelił z oczu �?ucyi, chciała coś powiedzieć, lecz w tej właśnie chwili odchyliła się kotara, zasłaniająca drzwi od przyległej komnaty i do sypialni �?ucyi weszła Dydona, prowadząc pod ramię prześliczne, jasnowłose dziewczę, niewolnicę z północnych krain pochodzącą, której na imię było Zara.
Walerya zbliżyła się do niej.
— Gdzieżeś ranna? — spytała.
Zara odsłoniła lewe ramię, rana nie była głęboka, tylko upływ krwi osłabił dziewczę. Walerya opatrzyła ją więc prędko i uspokoiła się nieco; poleciła wszakże Zarze, aby oddaliła się do swej izdebki i cały dzień żadnej pracy się nie imała. Gdy ta odeszła, rzekła do �?ucyi:
— Pojadę pod tym warunkiem, gdy mi przyrzeczesz, iż cały tydzień nie każesz pracować tej biednej dziewczynie.

« strona 19 strona 21 »