Domy we Wrocławiu

Aktea : powieść na tle dziejów rzymskich - strona 129

— Co to? — spytała.
— Ognisko, przy którem straż czuwa nad bezpieczeństwem modlących się — odparła Aktea.
Zszedłszy, ujrzały u wnijścia do długiego kurytarza czterech ludzi, siedzących przy niewielkiem ognisku, z dłońmi opartemi na motykach, obok nich leżały kamienie i piasek. Poszły dalej. Niebawem znowu coś w dali zamigotało.
— Dochodzimy do kaplicy — odezwała się Aktea. — W pobliżu znajduje się grób mojej matki — dodała

Darmowa reklama:

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Domy we Wrocławiu - licza się najlepsi.
www.archicom.pl

Meble do Biura - Sklep numizmatyczny

głosem wzruszonym, wskazując na białą tablicę, tkwiącą w ścianie, poczem przyklęknąwszy chwilę, modliła się w skupieniu. �?ucya, stojąc za nią, nie przeszkadzała jej. Nareszcie podniosła się i weszły do kaplicy. Panował w niej półmrok. Po prawej stronie stała gromadka kobiet i dzieci, po lewej mężczyźni. Aktea i �?ucya wśród pierwszych miejsce znalazły. Niebawem w kaplicy ozwał się śpiew chóralny, a raczej modlitwa przez wszystkich jednym tonem śpiewana.
Wzniosłe słowa modlitwy wzruszały �?ucyą, a bardziej jeszcze wzruszał jej serce widok Chrystusa wyrzeźbionego z kości słoniowej, który rozpięty na czarnym krzyżu, zdawał się z miłością na zebranych spoglądać. Pod �?ucyą kolana mimowoli się ugięły, pochyliła głowę ku ziemi i szeptać poczęła:
— I odpuść mi, Panie, moje winy, moje wielkie winy.
Naraz umilkli wszyscy, w głębi kaplicy ukazał się biskup, zbliżając się krokiem powolnym do

Oznaczenia: Domy we Wrocławiu

« strona 128 strona 130 »