Novellini

nawet przeczyć — Czyta — sądzi. Bierze trzecią, i tak dalej i tak dalej. Wyobraźcie sobie człowieka, który się usposabia tak nieporządnie, niesystematycznie, i wyrabia na filozofa. Bez nici przewodniczej w tym labiryncie poczyna w nim błądzić, w mocnem przekonaniu, że idzie wprost do otworu, przez który ujrzy niebo i światło. Poczciwy, sumienny człowiek! Pytam się, jak się nie ma odurzyć, nie mając z kim porównać??
Twardnieje potem i krystallizuje się tak, że porównywając się nawet z innemi, już się ma za czystej wody djament.
Filozof domorosły, nie mogąc porządnie nabyć nauki, a czując niekiedy jej potrzebę, chwyta ją, łapie po drogach rozstajnych.
Pędzi wiater cząsteczkę jakąś wiado-