1000 bar

nasz przewodnik, będąc młodzieńcem, pierwszy raz przedstawił swoje dramata. Apseflon, podówczas archon, widząc wielkie zamieszanie wśród publiczności, wynikłe z powodu sporu, komu przyznać pierwszeństwo, Aescliylowi czy Sofoklesowi, nie wybrał zwykłą koleją pięciu sędziów, ale wyznaczył dla rozsądzenia sprawy Kimona i dziewięciu strategów, którzy właśnie wróciwszy z pomyślnej wyprawy, weszli do teatru... Otóż wtedy przysądzili pierwszeństwo Sofoklesowi, a zniechęcony niepowodzeniem Aeschyl miał udać się do Sycylii. W tej powieści mieści się wiele rzeczy nieprawdopodobnych i sprzecznych z istniejącemi przepisami, a nawet chronologia jest na zawadzie. Wyprawa (przeciw wyspie Skyros) o której wspomniano, odbyła się 476 r. za archonta Faedona a nie 469 r. za archoata Apsefiona. W tymże roku nie mógł się wydalić Aeschyl z Athen do Sycylii, bo w r. 468 przedstawił trylogią Ojdipodeją. Następnie archon nie miał prawa zmieniać istniejących przepisów i zamiast pięciu wyznaczać sędziów dziesięciu. Za taką nieformalność byłby odpokutował przy zdaniu liczby z urzędowania. Wzburzenie zaś między publicznością mogło chyba nastąpić po odegraniu dramatów, współubiegających się o pierwszeństwo, a bynajmniej choć ku końcowi przedstawień. A jakże było sądzić Kimonowi i jego towarzyszom, kiedy oni w czasie zamieszek t. j. w końcu przedstawień do teatru weszli? Otóż z tych powodów trudno dać wiarę Plutarchowi. Atoli, że Sofokles współubiegał się z Aeschylem o palmę pierwszeństwa, rzecz jest pewna; również rzeczą