Pompy ciśnieniowe

zbędnej nauki czytania, pisania i rachowania, aby młody człowiek znał muzykę, tańce i śpiew, aby znał zasady poezyi, wymowy i polityki, aby brał udział w gimnastyce, której ćwiczenia wszystkie zmierzały do tego. aby obok rozwoju sił ciała wyrabiały się piękne jego formy. Podówczas przebywał w Athenach sławny mistrz Lampr, który w młodego Sofoklesa wpajał zasady poważnej muzyki i tańców. W poezyi miał świetnych przewodników w dziełach Pindara, Aeschyla, nie wspominając o starszych; na publicznych igrzyskach w teatrach wyrabiał się sąd o rzeczach, a po mistrzowsku wykonane rzeźby, posągi, stojące w znacznej liczbie na każdem miejscu publicznem, kształciły zmysł piękna i smaku.
Nie musiał się Sofokles zaniedbywać kiedy czytamy, że już za młodu zarówno w gimnastyce jak w muzyce i tańcach odznaczał się między rówieśnikami, tak że odbierał nagrody pierwszeństwa. Kiedy po świetnej bitwie morskiej pod Salaminą urządzano w Athenach radosne igrzyska na cześć bogów, wybrano Sofoklesa, piętnastoletniego pięknych kształtów ciała i twarzy młodzieńca, aby był przodownikiem w chórach. Było to roku 480. Jedenaście lat później t. j. w r. 469 Sofokles jako mąż dwudziestosześcioletni pierwszy raz wystąpił w szranki zapasów dramatycznych, walcząc o pierwszeństwo z mistrzem tragedji z pięćdziesięciosześcioletnim Aeschylem. O tem wspomina nam Plutarch (Kim. 8) ale z dodatkami takich okoliczności, które samo wystąpienie w tym roku mogą podać w powątpiewanie. Kiedy Sofokles, mówi