Bilety autokarowe rezerwacja

I donieś o losach i o moim zgonie
Ojcu staremu i matce sędziwej...
[850] Zaiste, biedna, gdy wieść tę usłyszy
Jękami rozpaczy miasto przepełni!
(po chwili)
Lecz pusta to rzecz, te żale daremne!
Do dzieła co tchu czas nagli się zabrać!
O śmierci! o śmierci! przybywaj i patrz,
[855] Choć zszedłszy w podziemie wzywać cię mogę.
Do ciebie się zwracam blasku daią tego,
Do ciebie także płynący Heliosie
Po raz ostatni!... i nigdy już więcej.
O święte równiny ziemi ojczystej,
[860] Salaminy, i ty, domu ognisko!
Przesłynne Atheny! krewny narodzie!
Wy zdroje i rzeki! Troi równiny!
Żegnam was, coście mnie dotąd żywiły.
To słowo ostatnie Ajas wam głosi,
[865] Resztę podziemnym w podziemiu dopowiem.
(Ajas rzuca się bokiem na miecz; gęste krzewy zasłaniają widzom widok trupa. Cisza).