Narty Austria Alpy

AJAS.
Dziecinną jesteś
[595] Sądząc starego obyczaj że zmienisz.
Tekmessa z synem i sługą, zamykają za sobą, drzwi namiotu. Ajas wychodzi.


Pieśń III.

(Stasimon 2.).

STROFA I.
O Salamino! wyspo przesławna!
Ty sobie spoczywasz szczęśliwie gdzieś w dali
Wśród morza, co brzegi twe myje,
A wszystkim ze sławą przodujesz na wieki!
[600] Ja zaś nieszczęsny od czasu dawnego
Marnieję na trawnych ługach Idejskich,
Nękany ciągle wojny trudami,
Ciężkiemi, nieskończonemi,
[605] Z tym smutnym na przyszłość widokiem,
Że w końcu doczekam się jeszcze
Tutaj wstrętnego Podziemia czarnego!

ANTISTROFA I.
K temu się zjawia nowy zapaśnik,
[610] Król Ajas jest z nami, a trudna z nim sprawa,
O biada nam biada. Szaleństwo
Z Bożego dopustu go trapi okrutne!
Wyspo ojczysta! tyś jego wysłała
W bojowych zapasach dzielnym szampierzem!
Teraz samopas myśli puszczając
[615] Strapienie swoim gotuje.