Księgowość Bydgoszcz

AJAS.
ANTISTROFA IV.
O morze faliste! brzegi szumiące!
Pieczary nadmorskie! Gaje i ługi nabrzeżne!
[415] Przez czas mnie trzymacie zbyt długi, przedługi
Na Troi równinie. Lecz w krótce powietrzem
Ja innem odetchnę. Niech wie, kto rozumie!
Tak! o nurty rzeki Skamandra sąsiednie, faliste
[420] A Grekom przychylne,
Już więcej nie ujrzeć wam tego tu męża,
— Wielkie słowo wypowiem —
Jakiego równego Troja nie widzi
Wśród wojska przyszłego z ziem greckich;
[425] A teraz — ja taką hańbą okryty.

CHÓR.
Los twój tak ciężki, że nie wiem co czynić.
Wstrzymać cię od skarg, czy puszczać im wodze.

AJAS.
[430] Aj! któż mógł przypuścić, imię że moje
Tak zgadzać się będzie z moją niedolą!
Bo teraz można i dwakroć i trzykroć
Aj! aj! wyjęknąć tak straszna ma, dola.
Podczas gdy ojciec z Idejskiej tej ziemi,
[435] Odniósłszy pierwsze wśród wojska nagrody.
Wracał do domu ze sławą najwyższą:
Ja oto — syn jego — do ziem tych samych
Trojańskich przybywszy z męztwem nie mniejszem