CHÓR.
Niewiasto! ból większy, wspólnie gdy cierpim.

TEKMESSA.
Więc szał kiedy minie, wtedy nam gorzej.

CHÓR.
[270] Co znaczą twe słowa? pojąć nie mogę?

TEKMESSA.
Bo póki choroba mężem władała.
Cieszył się w szale z własnego nieszczęścia
A jednej mnie zdrowej męki gotował,
Zasie, gdy zdrowszy i przyszedł do siebie,
[275] I on przejęty sam smutkiem głębokim
I ja tak cierpię, jak wtedy gdy szalał,
Zło więc z jednego dwa razy jest większe.

CHÓR.
Zgadzam się z tobą i lękam się. może
Bóg zesłał tę klęskę. Bowiem po szale
[280] Znowu tak cierpi jak przedtem gdy bolał.

TEKMESSA.
Bądź przekonany, tak jest rzeczywiście.)

CHÓR.
Początek był jaki szalu nagłego,
Powiedz nam, wspólnie co dzielim los jego.