Zabiegi spa kraków

ATHENA.
Patrz Odysseju! moc bogów jak wielka!
Przezorniejszego czyś kiedy znal męża?
[120] Czy sprawy kto dzielniej w czas wykonywał?

ODYSSEUSZ.
Nie znam nikogo i szczery żal czuję
Nad nieszczęśliwym, choć moim jest wrogiem,
Gdyż widzę, że straszny ściga go los.
I z niego biorę naukę dla siebie:
[125] Widzę, że wszyscy, co tylko żyjemy,
My puste widziadła i marny my cień!

ATHENA.
Bacząc więc na to, pamiętaj byś nigdy
Słowem zuchwałem bogów nie obrażał,
Ani nie unoś się dumą zbyteczną,
[130] Gdy siłą ręki lub złota przemagasz.
Wszystko co ludzkie, to wschodzi to zchodzi,
Przemija jak dzień. A tylko rozsądnych
Bóztwo miłuje, nienawidzi zaś złych.
(Athena znika. Odysseusz wychodzi do obozu).
 
 
Pieśni I. wstępna.

(Parodos)

(Chór składający się z 15-tu mężów z drużyny Ajasa, która z wodzem płynęła pod Troją, wstępuje na orkiestrę krokiem marszowym, w 5-ciu szeregach po trzech. Uzbrojeni greckim zwyczajem, podczas pochodu śpiewają pieśń następną, szykując się około thymeli).

Telaniona potomku! Władzco nadmorskiej stolicy
[135] Ziem Sal aminy morzem obeszłych,