Nowoczesne meble do pokoju

ODYSSEUSZ.
O głosie Atheny! najmilszej bogini.
[15] Bo bardzo dokładnie, choć cię nie widzę.
By dźwięki tyrreńskiej trąby spiżowej.
Głos twój poznaję i duszą, pochłaniam.
I teraz poznałaś, krążąc że gonię
Za wrogiem, Ajasem Pawężonoscem,
[20] Gdyż jego jedynie dawno siaduję
Bo oto w tej nocy czyn niesłychany
Popełnił, jeśli doprawdy on sprawcą;
Pewności nie mamy, sąd nasz się wącha.
A z własnej woli tej sprawy dochodzę.
[25] Więc wspólne bydło, zdobyte na wrogu
Wraz z pastuchami znajdujem zabite;
Wszyscy zaś winę składają na niego.
Świadek też jeden naoczny mi mówił
Bardzo dokładnie, że widział Ajasa.
[30] Jak pędził przez błonie z mieczem skrwawionym.
Więc biegnę za śladem, a tropy jedne
Rozumiem — inne zbijają mnie z toru
I pojąć nie umiem, dokąd prowadzą.
Tak w porę przybyłaś; w każdej bo sprawie
[35] Zawsze i teraz kieruję się tobą.

ATHENA.
Wiem. synu Laerta; ztąd już oddawna
Na straży twej stoję, chętna twym łowom.

ODYSSEUSZ.
Luba bogini! czy trud mój pomyślny?