Mini koparko ładowarka

gedje, wyzwoliwszy się z więzów trylogii, aż do naszych czasów stanowiła jedną całość samą w sobie; a dopiero nowsze czasy kusiły się o wznowienie trylogii i postawiły pytanie, czy nazwać to postępem, czy nie.
Aeschyl i Sofokles. również jak wszyscy auto rowie dramatów, brali materjał dla swoich prac z niepożytego pola greckich narodowych podań. Ale Aeschyl używał tego materjału do rozwiązania olbrzymich zagadnień, które stawiała sobie każda szlachetna i myśląca dusza; do zadań, do których brali się nie bez pewnej trwogi poważne a wielkie umysły greckich filozofów. Do takich zagadnień należał stosunek wolnej woli człowieka, w obec pognębiającej wiary w niezmżoną siłę konieczności. A pamiętać należy, że pytanie to rozbierał Aeschyl w czasie, kiedy grecka inteligencya zaczęła się wyzwalać z pod ciężkiego brzemienia konieczności, jakiej uczyła religja starożytna. Podobny stosunek zachodził między udzieloną iskrą z nieba, inteligencją ludzką, z despotyczną samowolą, mającą po swojej stronie siłę zwycięzcy, rozpierającego się na rozwalinach i gruzach co tylko pokonanego świata. Rozwiązanie podaje nam poeta w Prometeuszu, w którym zapowiada ostateczne zwycięztwo gnębionej osobistości, ostateczne zwycięztwo inteligencyi. W innych znów tragedjach stawia zwycięztwo greckiego ducha nad dalekim wschodem (Persowie) i nad krajami nieodgadnionych sfinksów (Hiketides). Widzimy więc, że Aeschyl w swych tragedjach poruszał idee ogólne, idee wszechświatowe, któremi z młodzień-