Krzesła Kraków

malarz dał bóstwu włosy złote, a nie czarne, jakby wyglądał? Niepodobałyby ci się także słowa poety: różanopalcy, bo gdyby kto namalował palce różane, możnaby pomyśleć, że to ręce farbiarza a nie pięknej dziewicy. Na to się roześmiali wszyscy a gramatyk się gniewał. Więc Sofokles zwrócił się znowu do chłopca, który właśnie małym palcem chciał zrzucić słomkę pływającą na winie w pucharze, i zadał pytanie, czy słomkę widzi? Chłopiec naturalnie odpowiedział twierdząco, a wtedy Sofokles blizko siebie postawiwszy puchar dalej doń mówi: więc zdmuchnij ją a palcy nie maczaj. Gdy chłopiec posłuszny to czyni. Sofokles go uchwycił i pocałował. Zebrani goście głośnym huknęli śmiechem, chwaląc zręczność i podstęp, jakim podszedł chłopca. Zaiste, mówi Sofokles, staram się być strategiem; jednak Perikles mi mówi. że umiem być poetą, ale nigdy strategiem; a teraz czy moja strategia nie udała się? Otóż w tym rodzaju Sofokles umiał mile i zręcznie zabawiać towarzystwo; zasie w sprawach publicznych w rzeczy samej nie posiadał dostatecznej zręczności ani rzutkości, ale w ogóle należał do rzędu pożytecznych obywateli.
Przytoczyłem prawie dosłownie cały ten ustęp z Jona, w którym rysuje się ludzki charakter Sofoklesa, a zarazem mieści się o nim zdanie tak wytrawnego męża stanu, jakim był Perikles.
Jeśli damy wiarę Plutarchowi (Nik. 15). Sofokles powtórnie był wybrany wodzem (strategiem). Znany dowódzca Nikias na radzie wojennej zwraca się najpierw do niego, jako najstarszego wiekiem, by