Opony zimowe Barum

umył ręce i zażądawszy flakonu silnych, wytwornych perfum, skropił niemi ubranie swoje i towarzyszy.
Od fryzyera udali się do Aleksandryny.
Przedstawienie zaledwie się rozpoczynało. Właściciel teatrzyku, elegancki, nizki brunet, powitał ich uprzejmie. Byli to goście, których należało szanować... na wszelki wypadek. Przytem Hektor Blau znany był w tego rodzaju zakładach z wyjątkowej hojności...
Otwarto im dużą lożę wprost sceny, opatrzoną gęstemi zasłonami. Na sali było jeszcze pusto. Blau zażądał wódki i zakąsek. W miarę, jak na estradzie przesuwały się kolejno pierwsze numery programu, agent i jego towarzysze zaspakajali pierwszy głód, ostrząc apetyt do właściwej kolacyi częstemi libacyami monopolki. Przytem przypatrywali się.
Blau'owi nozdrza poczynały znów grać. Chwytał w nie mdłe zapachy perfum i pudru, unoszące się w całej sali z mniej lub więcej osłonionych a licznych ciał kobiecych, zmieszane z dymem i ostremi woniami potraw i napojów.
Na estradę wystąpiła znana dobrze w tym tingel-tanglu M-lle Dusina, zwana "internacyonalną subretką" i nucąc oklepane a pieprzne kuplety, robiła do pierwszych rzędów oko,