Dermatologia estetyczna warszawa

— No — tak się mówi. Ale lepiej po dobroci. Zawsze lepiej. No?
Budzik milczał uparcie. Blau, trzymając ręce założone z tyłu na lasce, dał towarzyszom swym, do których był obrócony plecami, krótki, niemy znak ruchem palców.
— Nie chcesz mówić! — westchnął. — Źle robisz, gałubczyk! Pan komisarz ciebie będzie musiał odesłać do ratusza — tam nie umieją delikatnie rozmawiać. Ale ja wiem, że ty mądry, ty powiesz sam, co z temi pieniędzmi. Ja ciebie o to proszę — widzisz, nie mam czasu, a pan komisarz powiada, że musi cię zaraz odesłać do sysknawo atdielenja.
— Da, kanieczno! — rzekł z tyłu komisarz — ty gawari siejczas — a nie, to atwiedut tiebia!
Blau odwrócił się i począł mówić coś z Wiejkinom. Budzik wciąż milczał. Na skroniach wystąpiła Blau'owi siatka żyłek, oczy skrzyły się coraz bardziej. Mrugnął porozumiewająco na komisarza. Ten zwrócił się do Antoszenki, swego pomocnika.
— Dawajtie kanwoj! — rzekł.
Antoszenko wyszedł na korytarz i zaraz wrócił. Za nim weszło dwóch barczystych strażników, jeden z nich trzymał w ręku małe kajdanki do obezwładnienia rąk. Blau spojrzał na zegarek.