Tapicerstwo

Psyche Blau'a brała w dłoń drgające bólem nerwy bliźniego, szarpała je, elektryzowała się, jak butelka lejdejska, temi drgawkami, chłonęła chciwie każdy dreszcz strachu i grozy każdy jęk i okrzyk boleści — sączyła, jak wampir, kroplę po kropli krew swoich ofiar — potem rozpinała prężące się namiętnie płetwy zmysłów i zanurzała się w wyrafinowanej rozpuście.
W tym człowieku bardzo inteligentnym, wykształconym ponad zwykłą miarę zawodu, ogromnie bystrym i przenikliwym, pełnym determinacyi i przebiegłości, wolnym od wszelkich skrupułów i pewnym siebie — było coś z Nerona i coś z markiza de Sade (1); coś z Filipa Barere (2) i coś z Elżbiety Nadasdy (3 ) — były nawet rysy Holmesow-

------------------------
(1) Markiz Franciszek de Sade. znany z wyrafinowanych zboczeń seksualnych, współczesny Ludwika XVI, autor rzadkich, bo spalonych podczas Rewolucyi wyjątkowych w lubieżności romansów.
(2) Filip Barere, jedno z najohydniejszych i najkrwawszych narzędzi Robespierre'a w czasie Rewolucyi.
(3) Elżbieta Nadasdy, sławna magnatka węgierska, która zamrażała żywcem poddane swoje, wybierając najpiękniejsze i każąc je nagie, oblewać na mrozie wodą, póki nie skonały w jej oczach. Brała także kąpiele z krwi młodych dziewczyn, którym na ten cel kazała rozcinać żyły i obserwowała ich konanie.