Glebogryzarka

Na trybunach powstała wrzawa. Skończony outsider "Floridor" minął celownik pierwszy bijąc o dwie długości cztery czołowe konie i jeszcze pięć innych, z których każdy był lepszy od niego.
Ale wyścig był "czysty". Z punktu sportowej techniki nic mu nie było można zarzucić. Klasowe konie za późno zaczęły wlczyć i później zarżnęły się w szalonemi tempie, na trzeciej części dystansu. Nim wyszły na linię prostą, były skończone, a wyczerpanie ich wyzyskał Richard, nim się inni jeźdźcy, jadący tylko o miejsce, spostrzegli.
Trybuny huczały. Na całym wyścigowym placu powstał żywy ruch, wywołany niespodziewanym rezultatem wyścigu. Dużo osób grających "na pewniaka" na faworytów, przegrało. Bardzo nieliczni byli ci, którzy jak Okólski, schwycili drobną szansę prawdopodobieństwa wygranej. To też przed wagami powstał mały tumult, kiedy wracali z toru pokonani faworyci. Publiczność szemrała, słychać było syki i gwizdania. Dżokeje wzruszali ramionami, usiłowali się tłómaczyć. Tu i owdzie z pośród tłumu zwracał się jakiś namiętniejszy gracz do komisyi sędziowskiej z propozycyą unieważnienia gonitwy, podsuwano myśl protestu, którego jednak żaden z. jeźdźców nie założył.