Akcesoria drukarskie

mu mina trochę zrzedła, jakby mu żal było rozstawać się z pieniędzmi, ale nic nie rzekł.
— Teraz najważniejsza rzecz, co z niązrobić?
— Z kim?!
— Z pańską służącą — niema dowodu żadnego, że to ona zrobiła... chybaby ją wziąć u nas w wydziale na indagacyę — może się przyzna — nasi tam umieją się dopytać!
— A dajże pan pokój! — zawołał żywo Skomłowski — ja na to się zupełnie nie zgadzam! Sam pan powiadasz, że niema żadnych dowodów!
- — No, przecież pan chyba nie schowałeś tu tych pieniędzy i nie poszedłeś się do nas skarżyć przez zapomnienie! Któż więc? nikt, tylko ona!
— Ale ja nie chcę! zrobi się zaraz hałas! bajki! gdzież ją aresztować! niema dowodów!
— Ha! jak pan chce!
— Ja i tak się boję, żeby pańscy ludzie nie rozpuścili buzi. Z wielu względów nie życzę sobie, by wiedziano o tej kradzieży i wogóle o tych pieniądzach.
— Moi ludzie umieją milczeć. To rzecz służbowa. A skoro pan znowu jej broni...
— Ależ ani mi się śni! Mój komisarzu — nie żartuj pan już, proszę! Pieniądze się znalazły, co ja mam dalej dochodzić! Kto