Historia — pamięć ludzkości.

Kamieniami można rzucać i bronić się, ale nie rzeźbami!

Bądź czymś! Chciej czegoś! Bądź moim wrogiem, chciej mnie zamordować, dobrze, istniejesz dla mnie, jesteś dla mnie czymś, ba cóż mogę zdziałać z niczym!

Moja myśl, że sen i poezja są ze sobą identyczne, potwierdza się coraz mocniej.

Śmierć jest tylko maską, którą wkłada życie.

Dlaczego na wielkiej duszy plam pozostaje mnóstwo?

Aby zło mogła wybaczać, kochać ducha ubóstwo!

Nie wiem, gdzie się znajdują nasi drodzy zmarli, ale wiem, gdzie ich nie ma: w grobie!

Krytycy nasi są w większości dlatego katami, że nie mogli zostać królami.