Istnieją w naszej nowej literaturze niemieckiej takie wiersze, których by nie można usprawiedliwić nawet wtedy, gdyby dekalog głosił: Pisz wiersze!

Król ma mniej prawa do tego, żeby być indywidualnością, aniżeli ktokolwiek inny.

Jak ziemia pochłania ciało, tak opływająca nas duchowa materia pochłania prawdopodobnie ducha.

Straciłem bardzo dużo i stałem się uboższy, ale tylko tak jak drzewo, które traci zwiędłe liście.

— Skłonny jestem wierzyć, że wszystkie włosy na mojej głowie są policzone, ale nie wynika z tego, żeby z powodu kłopotów nie miały powypadać.

Być zmuszonym do płacenia, a nigdy nie móc zażądać pokwitowania.

Ganić psa to robić wymówki Panu Bogu, który go stworzył.