Człowiek jest wprawdzie bytem samoistnym, ale tylko wrażenia przychodzące z zewnątrz dają mu świadomość istnienia.

Można przebiec obok celu.

Jak natura kształtuje rzeczy od zewnątrz, sztuka winna je rozwijać i oświetlać od wewnątrz. Jej obowiązek to dać ciało duchom mieszkającym we
wszystkim, co istnieje.

Wyższa krytyka jest tylko pewną odmianą przyrodoznawstwa.

Wielu zasiada do pisania wierszy jak inni do golenia.

W ziemi, ogniu, powietrzu i wodzie tkwią zalążki wszelkich tworów i istot, ale podziwiamy dopiero kwiat, gwiazdę, chmury, słońce...

Stojąc na cokole nie należy zapominać o ziemi, która go dźwiga.

Samobójstwo nie dowodzi jeszcze nienawiści do życia.