Dzisiejszy stan ludzkości jest najgłębszym dziełem metafizycznym człowieka, najgłębszą rzeczywistością i przede wszystkim rzeczywistością.

Społeczne życie nasze jest pierwotną, pierwszą, jedyną, bezpośrednio daną nam rzeczywistością, wszystko inne jest już jej wynikiem.

Nie ma przed tym ucieczki: tyle jest prawdy, myśli, wartości absolutnie dla nas, ile jej dziś żyje w zbiorowej masie ludzkiego istnienia.

Życie, zbiorowe życie jest sprawdzianem prawdy, jest jej manifestacją, rzeczą samą, o ile jest ona w człowieku.

Słońce ludzkości nie wstawało jeszcze i nie było dotąd prawdziwych narodów.

Człowiek nie był jeszcze człowiekiem i nie zaczęła się dotąd jego historia.

Ludzkość stwarzająca samą siebie — oto jest podstawowa, zasadnicza idea filozofii.