IX
 
Stary Proteusz-byt przybrał jednak dzisiaj tylko nowe formy.

Bezmiar jest wiecznie obecny w każdym słowie, w każdym tchnieniu człowieka.

Poza sobą i ponad sobą ludzkość otacza mrok i próżnia.

Kłamstwem jest sprzymierzona z człowiekiem natura; marą jest i zwierza się jej mara.

Ludzkość bije pale w dno czy bezedna ludzkiego chaosu, kosmosu. Na własnym gruncie wznosi własne życie.

Bardzo realna jest ta otchłań, w którą ciskać potrzeba bez ustanku życia, całkowite życia pokoleń, by istniała dla nas jakakolwiek zawartość psychiczna, by istniał jakikolwiek ludzki świat.