VIII

To, co ma być stworzone, dowiedzione być nie może: zrywa bowiem zamknięte koło tożsamości.

Nasza rzekomo naukowa wyobraźnia sama już jest wyrazem rozstroju społecznego w naszej duszy.

Nasza logika, nasza teoria myśli i kultury jest wciąż jeszcze oparta na potężnych i usystematyzowanych niedorzecznościach, na całkowitym odwróceniu wszystkich istotnych stosunków.

Gdy się wkracza do XIX wieku, trzeba uznać „pojęcia" i „metody" naukowe za jeden ze środków ekspresji artystycznej.