Poza każdym logikiem kryje się sentymentalista.

Amorficzne nagromadzenie na jednej płaszczyźnie abstrakcyjnej myśli ludzkiej pojęć i wartości wyrwanych z życia różnych epok i narodów jest jedną z najzjadliwszych form oświeconego barbarzyństwa.

Pewna mieszanina idylli socjalizmu i chrześcijaństwa, rewolucji, ewangelii i café chantantu unosi się dziś w powietrzu.

Funkcje wyłamawszy się ze swej jedności zagrażają sobie wzajemnie.

Ile sceptycyzmu, zobojętnienia, ile cynicznego lekceważenia dla wysiłków i pracy geniuszów myśli tkwi w naszym zamiłowaniu do historii filozofii i obojętności dla filozofii samej.