I Dostojewski mówi to z całą męską stanowczością: ja chcę, aby Rosja żyła, świat bez Rosji to dla mnie pustynia, grób, nie mógłbym żyć w takim świecie.

Zachodnioeuropejskie stosunki literackie nie są lepsze, są tylko bardziej wyrafinowane.

Literat polski instynktem czuje, że literat niemiecki jest rozwinięciem tego typu, który w nim bez jego winy jest umęczony.

Pewne jest to jedno, że dla pisarza francuskiego zagadnienie jego indywidualności jest rozstrzygnięte, gdy znajdzie on dla siebie wystarczającą formę wysłowienia.

Rzecz charakterystyczna: training jest wyrazem, jakim posługują się Anglicy nawet wtedy, gdy chodzi o najsubtelniejsze uzdolnienia myślowe, dialektyczne, artystyczne lub pisarskie.

Im głębiej tkwi w organizmie kultury dana myśl lub stanowisko duchowe, tym niedostępniejsze są one dla cudzoziemca.

Artyści dziełami swymi stwierdzają tylko prawdy, którymi ich społeczeństwa żyją.

Kto niczego w życiu nie kocha, gdyż prawdą życia gardzi, piaskiem zasypuje źródło swej twórczości.