Nie należy mieć litości — trzeba być brutalnym w prawdomówności.

Etyka litości jest właściwie sceptycyzmem etycznymi jest aktem zwątpienia o celach i wartości życia, działalności i tworzenia. Światopogląd litości jest łagodną formą nihilizmu.

Moralista jest najstraszliwszym, najkonsekwentniejszym, najobłudniejszym egoistą.

Autonomia formalnego ja jest autonomią entuzjastycznie przyjmowanej niewoli.

Szczęście jest równoznacznikiem bezwzględnego przystosowania.

Polityka idzie najczęściej w parze z zaniedbaniem rozwoju ludzkiego w sobie.

Wieże kościelne są konduktorami chroniącymi nas przed burzą sumienia.

U ludzi kulturalnych organem egoizmu jest wyobraźnia.

Kto się do żadnej odpowiedzialności nie poczuwa — nie ma żadnej kompetencji.