Kto chce być samoistnym, ten wie, że sam poniesie następstwa każdego swojego zaniedbania.

Każdy okruch żywiołu, bezwiedności przezwyciężonej jest zwycięstwem.

Kto nie troszczy się o zagadnienie budowania, ten idzie sam na budulec, na wapno i spój, ale zaiste nie wie, co z niego wyrasta.

Kto w niczym życia nie ukochał, w niczym, chociażby we własnej wzgardzie i nienawiści do niego — ten nigdy niczego dla życia nie uczyni.

Winien jest każdy, kto przyzwala.

Nie twórzmy tylko teorii usprawiedliwiających bezczynność.

Nie wolno nigdy samego siebie czynić niewolnikiem.

Każda śmierć, każde zmarnowane życie ludzkie, to potępienie dla tego, co jest.

Zła to jest pokora, która każe nam unicestwiać siebie ze czci przed światem.