IV

Względność nasza jest naszym absolutem.

Każda chwila naszego życia rodzi skutki rozrastające się w nieskończoność.

Każdy człowiek jest miejscem, w którym świat siebie sądzi.

Kto sądzi, że siebie tylko kaleczy, świat cały zubaża.

Każdy moment, który nie wznosi nas w gwiazdy, w bagnisku nas grzebie.

Życie nasze, ja nasze — to jest posterunek, gdy my go opuścim, utraci go już cała ludzkość na zawsze.