Nienawidzi tylko ten, kto czuje, że nigdy już nie uczyni niebyłym, nie istniejącym tego, co się stało.

Bardzo często surowość intelektualna i niezbłagana logika są tylko formami zewnętrznymi głębokiej, nieuświadomionej złości.

Nieustraszone okrucieństwo samopotępień i samooskarżeń to wyrafinowana i obłudna forma oszczędzającego siebie tchórzostwa.
Oschłość jest także sentymentem, jak i entuzjazm samozaparcia i poświęcenia.

Utajona apokalipsa jest zawsze obecna tam, gdzie mamy do czynienia z jakąś formą sentymentalnego zwyrodnienia świadomości.

Cierpienie określone jest zawsze optymistyczne, związane ono jest z tym lub innym przedmiotem.

Cierpienie łatwiejsze jest od pracy: nie wymaga ono tworzenia w sobie nowych wartości, zrywania z pewnymi okręgami duszy.