Nie mając powagi w sobie, nie żąda się jej od innych.

Kto pozwala sobie żyć fikcyjnym znaczeniem swej psychiki — sam staje się fikcją.

Każda z nich, z tych sił, których kompromisowy stan nazywamy światem, działa na nas.

Jednostce silnej potrzebny jest cały świat i to głęboko potrzebny, brak jej czegoś nieustannie.

Psychika nasza dopiero wtedy ma znaczenie, gdy jej zwycięstwa nad sobą opierają się na zwycięstwach nad światem.

Siła indywidualności leży nie w tym, czym jest, lecz w tym, czym nie jest.

Stany dusz, ukazujące się nam zrazu jako wyniki czysto indywidualne, prowadzą nas niezmiernie głęboko w przeszłość.

Pewne nienawiści nie dojrzałyby w nas wcale, gdyby w pierwszych swoich fazach nie były podobne do uznania, podziwu, wdzięczności.