Siła przekonań często w tym właśnie się wyraża, że żyją one w nas wbrew niekonsekwencjom, nielogicznościom, są one tak silne w nas, że mogą ży
ć tuż obok najzawziętszych nieprzyjaciół.

I doprawdy trudną jest sztuką zmusić ludzi do widzenia samych siebie.

Społeczna natura naszej psychiki bynajmniej nie wypowiada się w naszych świadomie uznawanych społecznych przekonaniach.

Każda jednostronność musi się mścić, bo zaniedbanie wyrasta jako wróg.

Kto może koordynować co najwyżej dwa, trzy szeregi pojęciowe — nie będzie w stanie zrozumieć myśli tego, kto koordynuje ich sześć lub siedem. Będzie miał zawsze do wyboru pomiędzy różnymi jednostronnościami.

Początkiem jakiegoś nowego barbarzyństwa jest stan, w którym pewne dziedziny duszy własnej są głuchonieme wobec siebie.

Nie dziwię się, że dla ludzi, którzy w siebie nie wierzą, życie duchowe innych jest tylko hipotezą.