Myśl Polski wytwarza się gdzieś poza nią lub w niej samej wprawdzie, lecz bez jej udziału.

Zrozumiejmy, że uczuciowy kult tradycji jest tylko formą naszego duchowego lenistwa.

Jedność narodowa była i jest dotąd zawsze dla większości żywych ludzi należących do narodu — tylko jednością ucisku i wyzysku.

W Polsce nie ma miejsca na właścicieli, na spożywających: tu jest zastęp oporu i pracy, więcej nic.

Jedność narodowa nakazywała zawsze wchodzić nam w sojusze z targowicą i władzę jej oddawać.

Niepodobna być przyjacielem zasad wolności w Rosji, gdy się jest ich wrogiem w Polsce.

Pierwiastki postępowe naród tworzą, wsteczne — imienia jego wzywają nadaremno.