Lustra warszawa

Człowiek, który chciałby w Polsce walczyć z samymi tylko ideami, nie napotkałby niemal oporu: idee jako takie nie obchodzą niemal nikogo.

Myślimy o sobie samych niehistorycznie i tę naszą niehistoryczność przenosimy do naszych poglądów na inne społeczeństwa.

Z Zachodu wzięliśmy to przede wszystkim, co wydaje nam się argumentem na korzyść bezwiednie, jak instynkt działających w nas postulatów.

W Polsce wynaleziono sposób tracenia wiar nawet nie pozyskanych. Polska nauczyła się przeżywać wszelkie załamania myśli nowoczesnej nie przeżywając jej wzlotów, wszystkie porażki nowoczesnego człowieka kładły się tu na duszę śmiertelnym pokostem.

Przeciętna dusza polska zatraciła poczucie rzeczywistości, gdyż sama nie ma jej w sobie.

Niczego tak chętnie nie składa Polak na ołtarzu Ojczyzny jak pracy swej wewnętrznej. Gdy chodzi o wykazanie pogardy i lekceważenia dla najgłębszych problematów myślowych, sumienie obywatelskie przemawia w nas niezwykle głośno.