Hotentoci nazywają myślenie plagą życia. Que de Hothentotes parmi nous! — woła Helwecjusz. Piękne motto.

Człowiek ten posiadał tyle rozumu, że nie nadawał się już prawie do niczego.

Był tak skrupulatnym szperaczem, że spostrzegał zawsze raczej ziarenko piasku niż dom.

W niedzielę rozdzielał błogosławieństwa, a często już w poniedziałek baty.

Nic nie przyczynia się bardziej do spokoju ducha niż brak własnych przekonań.

Im niewinniejsza i pobożniejsza mina, tym większy drań.

Raczący się komplementami wzięliby się niezawodnie za łby, gdyby wiedzieli, co naprawdę o sobie myślą.

Sekty nienawidzą się tym silniej, im bliższe są ich poglądy.

— Jak ci idzie?— zapytał ślepy chromego.
— Jak widzisz — brzmiała odpowiedź.