li. Tak więc jak Polak na Szlązku, tak Rusin w Galicyi nie miał swojej literatury, mowa jego prosta i nieokrzesana. Ale jak Szlązak mimo tego jest Polakiem, a nie-Niemcem; tak Podolanin np; jest Rusinem, a nie Polakiem. To trzeba było zaraz w poczęciu obecnego ruchu narodowego uznać i niezaprzeczać, a byłoby sio unikło wiele nieprzyjemności. Tymczasem inaczej się stało. Rada narodowa w dzienniku swym umieściła rozprawę, że Polacy od Rusinów różnią się tylko obrządkiem religijnym, a, nie narodowością, że narodowość ruska nie jest inna, od polskiej, ale jedna i ta sama; że różnica mowy jest tylko prowincyonalizmem, jakich między Niemcami, Francuzami; Włochami i t. d. niemało, a więc że Rusini, jak się samo przez się rozumie, nie są niczem innem tylko Polakami. Gdyby to tak było istotnie, toby Rada narodowa niepotrzebowała była tego dowodzić, a że tak nie jest, oburzyli się Rusini. Powstali na to mówiąc: Byliśmy niepodległym, oddzielnym narodem, mieliśmy nasze dzieje, naszych książąt, naszą literaturę (**) Jest nas 15 millionów (Małorusinów i Białorusinów), Lwów przez ruskiego kniązia Leona założony. Jeżeli Polacy pragną praw swoich, niech nic uwłaczają naszym. Tem sarnim prawem co i Polacy, chcemy być narodem
----------------------
(**) Jeżeliby reguła restauracyi łuskającego się dziś świała — miała bydź historya jakiego bądź ludu lub szczepu, by leż najdawniejszych; jeżeliby factum że jakieś plemię; miało kiedyś jakiegoś udzielnego księcia, miało bydź skałą podziału ludów Europejskich na niepodległe narody; wtedy w miejsce Martensa. musieliby dyplomaci nasi wariować Herodota... a z Biblią w ręku, możnaby się pokusić o posiać świata z czasów Abrahama.. P. R.