www.netmag.com.pl

Adolf Lączyński : (wspomnienia pośmiertne) - strona 7
"Po tylu ciężkich kolejach, z zasobem nabytego doÅ›wiadczenia, Å?Ä…czyÅ„ski w lat kilka po powrocie z wygnania wszedÅ‚ w zwiÄ…zek małżeÅ„ski i osiadÅ‚ w KoÅ›cielcu.
"Odtąd przez lat trzydzieści, które pomiędzy nami przeżył, nie było żadnej zbiorowej pracy organicznej bez jego czynnego udziału, żadnego przedsięwzięcia w kraju, któregoby hojnym nie był wspierał datkiem. Widzieliśmy go w Lidze, w Naukowej Pomocy, w Komitetach wyborczych, w Kole poselskiem, w Towarzystwie rolniczem. Zawsze godzący i łączący, zawsze równie spokojny, bez ambicyi, nie chciwy nagród ani pochwał, umiarkowany, wytrwały, wyrozumiały w sprawach cudzych, tak powszechne zjednał sobie zaufanie, iż niemal zawsze jednomyślnie
Darmowa reklama:

Tlenek cynku

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Tlenek cynku - licza siÄ™ najlepsi.
www.agrifood.com.pl

Nowa Toyota Auris - Kominki

obierano go przewodniczącym, jakoby kierownictwo spraw krajowych niejako z urzędu do niego należało.
"Wziętość jego nie ograniczała się na kołach obywatelstwa ziemskiego; u włościan całych Kujaw posiadał ogólną miłość. Ile im dobrego świadczył, ile ziemi polskiej nad Gopłem, za jego hojną pomocą, czyli to przez pożyczki idące w tysiące, czyli przez datek zostało w ich ręku; ile znów z drugiej strony młodych, jego staraniem i kosztem wyższe odebrało wykształcenie i wyszło na porządnych obywateli kraju, tego wyliczać nie widzę potrzeby, zbyt bowiem wszystkim jest to wiadome.
"Wszyscy zapewne równo miÅ‚ujemy OjczyznÄ™, ale nie wszyscy równÄ… miÅ‚oÅ›ciÄ…. Jest miÅ‚ość wczesna i niewczesna, miÅ‚ość spokojna, wytrwaÅ‚a, i miÅ‚ość porywcza, gorÄ…czkowa. Tak można oznaczyć różnicÄ™ zdaÅ„ i przekonaÅ„ w 1863 roku. Burza, straszne po sobie zostawiajÄ…ca zniszczenie, przeszÅ‚a po nad krajem. Zbyt Å›wieże jeszcze blizny, aby ich dotykać. WszyscyÅ›my winni, i ci co wypadkom zapobiedz i powstrzymać ich nie umieli, i ci co je wywoÅ‚ali i prÄ…d popchnÄ™li. Nie masz pewno nikogo, któryby jeÅ›li niejawnie, to w skrytoÅ›ci serca do tej winy siÄ™ nie przyznawaÅ‚. Å?Ä…czyÅ„ski u steru stojÄ…cy, nie mogÄ…c prÄ…du powstrzymać, a nie chcÄ…c mu siÄ™ poddać, cofnÄ…Å‚ siÄ™ z życia publicznego, ale znów i wiÄ™zienie i dobrowolne wygnanie z innemi podzieliÅ‚. Nigdy przecież sÅ‚owa wyrzutu lub szemrania nikt z ust jego
 
Oznaczenia: Tlenek cynku