- Adolf Lączyński : (wspomnienia pośmiertne)

Adolf Lączyński : (wspomnienia pośmiertne) - strona 21

Wedle urzędowego aktu stanu służby był on w bitwach: pod Grochowem, Wawrem, Kałuszynem, Wielkiem Dębem, Latowiczami, Żelechowem, Wodyniami, Iganiami, Mińskiem, Przysuchą, Ciechanowcem, Nurem, Ostrołęką, Siedlcami, Srebrną, Raciążem, Wiśniowem i w wielu pomniejszych utarczkach. Po bitwie pod Grochowem na cały pułk jeden tylko krzyż przysłano. Pułk jednomyślnie przyznał go �?ączyńskiemu. Skromny, potulny, nie chciwy pochwał ani nagród, nigdy on o sobie nie mówił, wszelkiej nawet wzmianki o swych pracach i cierpieniach unikając. O tym jednak zaszczycie, przyznanym mu przez pułk cały, z przyjemnością wspominał. Dalszy wykaz służby wymienia, że postąpił na porucznika w tymże pułku 15go czerwca 1831 r.
Po upadku Warszawy przeszedł z pułkiem granicę pruską, 5go października, ale zaraz po odbytej kwarantannie w Gołubiu powrócił do kraju i w majątku swoim osiadł. Atoli niedługo mógł używać tej ciszy i samotności, w której cień smutek lubi się usuwać. W 1833 roku zjawili się emisaryusze, niebacznie powołując do powstania kraj, który dopiero co, pomimo dzielnego wojska, mnogich zasobów i niesłychanych wysileń, musiał był uledz przewadze wrogów, a teraz zalany jeszcze całą nawałą hord zwycięzkich, czekał w osłupieniu na wyrok mściwego ciemiężcy. �?ączyński nie podzielał tak nierozważnych zamiarów, owszem śmiało odradzał i ganił, lecz ani gościnności w swym domu, ani tysiącznych posług, w takim razie niezbędnych, nie mógł przybyszom odmówić. W notatkach jednego ze schwytanych wysłańców emigracyi znaleziono nazwisko �?ączyńskiego. Aresztowany, więziony w Ludwisarni, stawiony został przed komisyą śledczą 7go lipca 1833. Badany wielokrotnie, zagrożony najcięższemi karami, nie skompromitował nikogo. Zdawało się, że hartem i stałością nawet sam siebie ocalił. Oddany bowiem pod sąd wojenny 2go sierpnia, otrzymał na słowo honoru i za poręczeniem dwóch zamożnych obywateli pozwolenie wychodzenia na miasto. Ale niebawem na nowo w ścisłe więzienie wtrącony, skazanym został na Sybir do rot żołnierskich. W pierwszych dniach marca zakutego na Pradze w kajdany wywieziono kibitka do Moskwy. Tam, w skutek ciężkiego więzienia zachorowawszy na tyfus, pozostał kilka tygodni w szpitalu wojskowym. Gdy przyszedł nieco do zdrowia,

« strona 20 strona 22 »