Wszywki żakardowe

Adolf Lączyński : (wspomnienia pośmiertne) - strona 20

się zbierać i formować nowe szyki, by z całą swą potęgą powracającego wroga odeprzeć. Nikt z tych, komu sił jeszcze starczyło, choćby najzdolniejszy w innym zawodzie, nie śmiał się uchylić od poniesienia swego życia na linią bojową. �?ączyńskijuż 18go grudnia zaciągnął się do pułku drugiego jazdy Mazurów. Powoływano go na jakiś znaczny urząd, ale on wolał pozostać tam, gdzie trud i niebezpieczeństwo chwalebniejsze pole dla zasługi otwierały. Wszedł w stopniu podporucznika, ale zaledwie dał się poznać, już go wola zwierzchników, poparta przychylnością całego pułku, na adjutanta pułkowego wyznaczyła. Zwykle na to stanowisko obieranym bywa oficer doświadczony w boju i organizator. W �?ączyńskim

Darmowa reklama:

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Wszywki żakardowe - licza się najlepsi.
www.magam.pl

Hotele gdańsk - Studia dzienne - Media Relations Agencja

widziano uprzejmość, gorliwość bez granic i energią, i to było wystarczającem. Kto był w wojsku, wie dobrze, że w każdym prawie pułku jest ulubieniec, około którego wszyscy się garną. Nie koniecznie potrzeba na to, aby przewyższał innych wiekiem, stopniem, lub świetnemi zdolnościami. Owszem, najczęściej wychodzi on z pomiędzy młodszych. Dość, aby wszyscy mieli w nim ufność. Staje on się węzłem, duszą i moralnym przewodnikiem całego pułku. W boju na niego wszystkich oczy są zwrócone; on dodaje spokoju i odwagi szeregom, on otuchy w trudach i biedach obozowych, a gdzie się pokaże, tam wchodzi z nim nadzieja i radość; on każdemu radą w przygodzie, pomocą w niedostatku, rozjemcą w tak łatwych między wojskowymi sporach. Takim ulubieńcem drugiego pułku Mazurów był �?ączyński. Oto, co o nim powiada jeden z jego kolegów (1): "Porządek w pułku zależał od pułkowego adjutanta, Adolfa �?ączyńskiego. Ten piękny i szczególnej dla wszystkich uprzejmości człowiek, szanowany przed wojną od obywateli, w wojsku od wyższych, równych i niższych, na Sybirze od Moskali i dziś w Księstwie Poznańskiem, gdzie osiadł wróciwszy z niewoli, mający znakomite stanowisko, umiał z dziwną jakąś spokojnością wszystkiemu zaradzić, nie naprzykrzywszy się nikomu. Takt, rozsądek, uprzejmość, oto cała tajemnica."

--------------------
(1) Ludwik Orpiszewski: Kilka Wspomnień, Rocznik Towarzystwa historycznoliterackiego w Paryżu, rok 1867.

Oznaczenia: Wszywki żakardowe

« strona 19 strona 21 »