Rury betonowe

Adolf Lączyński : (wspomnienia pośmiertne) - strona 19

kie plany, zaprzyjaźniony z naczelnikami ruchu, zawsze gotów stanąć w pierwszym szeregu, skoro stanowcza i dobrze obmyślona godzina walki wybije, odznaczał się przecież w tym przygotowawczym okresie umiarkowaniem i wstrzymywał od nierozważnych kroków, a że radę jego już wtedy wielce ceniono, przyłożył się zapewne do zapobieżenia zbyt wczesnemu wybuchowi. Odkąd jednak rewolucya lipcowa wstrzęsła całą Europą, powstanie w Królestwie stało się nieuchronnem. �?ączyński, jako wszyscy, którzy znali usposobienie narodu, czekał tylko dnia i godziny. Na pierwsze też hasło ruchu i odgłos strzałów na ulicach Warszawy, znalazł się w głównym punkcie, którego zajęcie miało być wstępnym powstania tryumfem, stanął przed bramami arsenału.
Między postaciami,

Darmowa reklama:

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Rury betonowe - licza się najlepsi.
www.matbet.pl

Hotele gdańsk - Katechumenat

które dotąd w pamięci mojej przesuwają się na pożarnem tle owej nocy listopadowej, uwydatnia się spokojna, pełna siły i powagi postać �?ączyńskiego. Niedorostek, o kilkanaście lat młodszy od niego, znałem go tylko z widzenia. Otóż teraz spiesząc ku arsenałowi, spotkałem go biegnącego w tęż sarnę stronę. Wszędzie tłum przed nim się usuwał, przepuszczał na czoło, i zdawał się odeń oczekiwać przywództwa i rozkazu. Taką to w podobnych chwilach władzę mają ludzie, których spokój i stanowczość odznacza. Tłum nas wkrótce rozdzielił, ale opowiadano mi później, że przez całą tę noc �?ączyński na niejednem miejscu skutecznie bronił bezpieczeństwa publicznego i upojone zwycięztwem pospólstwo wstrzymywał od wybryków i gwałtów. Oto jeden przykład, którego naocznym świadkiem był między nami żyjący, a dozgonny jego przyjaciel. Ktoś z tłumu przechodzącego przed pałacem pani Wąsowiczowej krzyknął, że tam mieszka jenerał moskiewski. Jenerałem tym był Polak w służbie rosyjskiej. Tem większa więc zawrzała nienawiść i chęć zemsty. Rzucono się do bramy i wywalono ją w mgnieniu oka. W tem zjawia się �?ączyński, odpycha napowrót wdzierającą się już do wnętrza rzeszę, przemawia, błaga, zaklina, a wreszcie, zaparłszy się nogami i rękoma w bramie, woła: "Chyba po trupie moim przejdziecie!" Tłum uderzony tą zimną odwagą, odstępuje i w inną stronę zwraca swe kroki.
Nie dziw, że odtąd stał się on jedną z popularnych figur na ulicach stolicy. Niebawem zamknął się pierwszy akt powstania. Poczęły

Oznaczenia: Rury betonowe

« strona 18 strona 20 »