Szamba

VII.

Å»aÅ‚obne nabożeÅ„stwo za zmarÅ‚ych dobroczyÅ„ców szkoÅ‚y polskiej na Batignolles zwykle każdego roku odbywa siÄ™ w kaplicy tego zakÅ‚adu dnia 2go listopada w dzieÅ„ zaduszny. Po raz pierwszy szkoÅ‚a wyjÄ…tkowo odstÄ…piÅ‚a od przyjÄ™tego zwyczaju, bo też wyjÄ…tkowo poniosÅ‚a stratÄ™ w osobie Å›. p. Adolfa Å?Ä…czyÅ„skiego.
Dnia 28go czerwca, w chwili kiedy obywatelstwo Księstwa, wezwane przez Komitet Centralnego Towarzystwa Rolniczego, składało należny hołd pamięci zasłużonego patryoty, Rada szkolna, pomna Jego dobrodziejstw, uprosiła czcigodnego księdza Aleksandra Jełowickiego, przełożonego misyi polskiej w Paryżu, aby w kaplicy zakładu odprawił żałobne nabożeństwo, na którem członkowie Rady, nauczyciele, wszyscy uczniowie i licznie zebrani rodacy w modlitwie wspólnej błagali o spokój dla duszy zacnego Opiekuna sierot polskich na wygnaniu.
Pamięć Å›. p. Adolfa Å?Ä…czyÅ„skiego na zawsze drogÄ… szkole Batignollskiej pozostanie, winna mu bowiem szczerÄ… wdziÄ™czność nietylko za hojne dary, jakiemi nieprzerwanie jÄ… wspieraÅ‚, lecz szczególniej za usiÅ‚owania, których nie szczÄ™dziÅ‚, aby stale zapewnić jej byt.
W roku 1861 był On jednym z trzech wydelegowanych do zbadania istotnego stanu szkoły przez najpoważniejszą ówczesną reprezentacyą krajową, która w skutek raportu jego przyznała szkole rocznej subwencyi 70 tysięcy franków. Zdawało się, że dzięki tej pomocy narodowej zakład raz na zawsze uwolnionym będzie od bolesnej i męczącej konieczności wyciągania ręki, lecz niestety zbyt krótko, bo za-