mapy terytoryum zezwoliły im poznać każdą dróżkę, krzak i z nieubłaganą rozwagą obliczali dalsze plany.
Moltke obliczał plany wojenne, Bismarck dyplomatyczne.
I zaraz 4 sierpnia wtargnęli w granice Francyi, wydali bitwę pod Weissenburgiem w Alzacyi.
Wojskiem francuskiem dowodził generał MacMahon.
Małe miał siły, czekając na posiłki, ostrzeliwając następujących nań Prusaków.
Posiłki powoli zwłóczyć się poczęły, przybywały wszakże zapóźno.
Francuzi bili się, jak lwy, lecz szyki zostały złamane.
Ponieśli olbrzymią klęskę.
Plac boju zasłany był poległymi? Prusacy zabrali moc ludzi do niewoli, ogromną ilość broni ręcznej, dział, amunicyi, wozów z żywnością i kasę, wynoszącą przeszło 200 tysięcy franków.
Mac Mahoń z niedobitkami cofnął się do Chalons.
Do rozbrzmiewającego radością po zwycięstwie pod Saarbrücken Paryża doszła teraz wieść Hiobowa:
— Klęska!
Nie chciano wierzyć.