dzierając radosnem echem dym, włóczący się po całem przestworzu.
To pierwsze zwycięstwo upoiło wszystkich: cesarza, następcę tronu, ministra wojny, wojsko, okolicznych mieszkańców.
Horszyńskiemu serce radością zadrgało. Pan de Villeroy wielkiemi literami zapisał je w swych pamiętnikach i z ukłonem przedstawił to monarsze, mówiąc z ukłonem:
— Doskonały początek!
Napoleon uśmiechnął się z zadowoleniem.
Gdy zaś pierwsze echa radosnego uniesienia przebrzmiały, w wielkiem uniesieniu biorąc wytwór swej wyobraźni za rzeczywistość, pisał własnoręcznie do żony:
... "Jesteśmy zwycięzcami! — Lulu w tej pierwszej* potyczce znalazł się, jak prawdziwy bohater; kulę, która świsnęła mu nad uchem, przyniósł mi na pamiątkę!... "
To zwycięstwo tak oszołomiło wszystkich, iż nie liczono stosunkowo wielkiej ilości poległych i rannych, wiedziano tylko, że Prusacy się cofnęli.
Cofnięcie to było fortelem.
Fortelem obliczonym i wielce wyrafinowanym.
Doskonale byli oni powiadomieni o niewielkich stosunkowo siłach wojennych Francyi, rozumieli swą wyższość liczebną. Doskonałe