Bezpieczniki

I drzwi otworzył.
Adjutant chciał pozostać, lecz Lulu przytrzymał go obiema rękoma, mówiąc:
— Ze mną wolno ci wszędzie.
Gdy jednak spostrzegł oboje rodziców gotowych do podróży, puścił rękę towarzysza, który się cofnął, i z grymasem zawołał:
— Ojciec i mama wyjeżdżają?
Napoleon w miejsce odpowiedzi przygarnął syna do siebie i na obu jego policzkach wycisnął serdeczny pocałunek. Eugenia pogłaskała go po głowie i rzekła:
— Trzeba być grzecznym, słuchać ochmistrzyni i nauczycieli.
Lulu podniósł na matkę chmurne oczy i, nic nie mówiąc, ucałował podaną sobie rękę.
Wtedy Eugenia dotknęła ustami jego czoła i, zwracając się do małżonka, dała znak, że jest gotowa do wyjścia.
— Lulu wsiądzie z nami do powozu i odprowadzi nas na dworzec! — rozkazał cesarz, jakby nie mogąc rozstać się z synem.
Eugenia przyjęła to żądanie w milczeniu. W programie nie było mowy o tem, że syn ich odprowadzi. Lulu podskoczył z radości, potem, jakby sobie nagle coś przypomniał, wskazał na order, zdobiący jego kurtkę, i zaraz oglądając się zapytał:
— Gdzież mój adjutant? I on pojedzie?